Uncategorized

[Outing Trip] พักกายา ณ พัทยาไม่มีทะเล วันที่สอง1 min read

(อ่านเรื่องราววันแรกที่มีแต่เรื่องเกทสึโนว่าได้ที่นี่)

13 ตุลาคม

ชิลเช้าเช้าก่อนกลับสู่โลกความเป็นจริง

ด้วยความที่เป็นทริปสั้นๆ วันสุดท้ายของทริปกะทันหัน outing ก็เลยมาถึงแบบม้ายังไม่ทันได้กระดิกหู

หลังจากที่ทุกคนปลดเปลื้องตัวเองอย่างเต็มที่ในวันแรก และลากยาวกันมาจนถึงตีสาม ส่วนผมที่ปลีกวิเวกไปเฝ้าพระอินทร์ตั้งแต่ประมาณห้าทุ่มก็พลาดช็อตฮาๆ ไปเยอะเลย (ได้ข่าวว่าพนักงาน 3 เดินชนประตูกระจก เสียงดังไปทั่วพระนคร กลายเป็นเรื่องเมาท์แตกตลอดวันที่สองไปเลย)

ด้วยความที่กว่าคนอื่นๆ จะเข้าห้วงนิทราก็คือข้ามวันแล้ว ทำให้กิจกรรมแรกของวันที่จะได้ทำกันอย่างพร้อมเพรียงก็ปาเข้าไปเที่ยงวันตะวันกลางหัว แต่เอาเข้าจริง ผมตื่นตั้งแต่หกโมงแล้ว ซึ่งสภาพที่เห็นคือบ้านพักอันว่างเปล่าไปด้วยสัญญานของความสนุก ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความอลหม่านยามค่ำคืน ด้วยข้าวของที่ระเกะระกะเต็มพื้นที่ห้องโถง

แน่นอน ตื่นมาก็ต้องหิว แต่ในสภาพที่เป็นเพียงคนเดียวที่ตื่น ก็คงสั่งอะไรมากินลำบาก ก็เลยตัดสินใจอาบน้ำแต่งตัว แล้วออกไปหาขนมปังกับนมอุ่นๆ กินจากมินิมาร์ทละแวกนั้น

แต่ช้าแต่ พอเดินไปใกล้ถึงมินิมาร์ทแล้ว ก็ถึงกับถอยกรูด ไม่กล้าเข้า เพราะหน้าประตูมีคุณการ์ดสี่ขาประจำการอยู่ ด้วยความที่ยังไม่อยากได้รอยรักเป็นของฝากจากชลบุรี ก็เลยยักแย่ยักยัน กลับมาตั้งหลักที่บ้านพัก

และก็โชคดีมาก ที่เพื่อนพนักงาน 1 ตื่นมาแล้วอีกคน เราสองคนก็เลยชวนกันไปหาอะไรกินรองท้องกันสองคน

ซึ่ง ณ มินิมาร์ทแห่งนี้ ก็ทำให้เจอบิ๊กเซอร์ไพรส์รับอรุณ เพราะที่นี่มีแซนด์วิชที่หาได้ยากมากในกรุงเทพฯ เรียกว่าเป็นแรร์ไอเทมได้อย่างเต็มปากเต็มคำ จังหวะนั้น ก็เลยยอมตัวระเบิด สอยมาหม่ำอย่างไม่ลังเล เป็นบุญปากที่ได้ลิ้มลอง เพราะมันอร่อยเหาะสุดๆ ไปเลย ถือว่าเป็นการเปิดวันได้สวยงามสุดๆ (หากเจ้าของแบรนด์ผ่านมาเห็น ลงโฆษณากับ Friday ได้นะครับ จะบริการอย่างดี 😘 )

ขนมปังขั้นเทพ อภิมหาแรร์ไอเทม

โลกสีชมพู ณ Papa Beach

ตัดภาพมาที่ตอนเที่ยง ทุกคนตื่นกันหมดแล้ว เป็นสัญญาณว่าช่วงเวลาแห่งการหย่อนใจจะหมดลงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า หลังจากที่เตรียมตัว เก็บข้าวเก็บของกันเสร็จเรียบร้อย คณะเราก็เช็คเอาต์ และหาร้านเพื่อเติมพลังงานสำหรับอีกครึ่งวันที่เหลือ โดยร้านที่เป็นหมุดหมายสำหรับมื้อแรกของวันนี้ก็คือร้านราชาหมูกรอบ ที่อยู่ใกล้ๆ กับบ้านพัก

หลังจากพลังงานเต็มถัง ก็เข้าสู่ช่วงกิจกรรมหลักของเรา ที่กว่าจะตัดสินใจกันได้ก็ลังเลกันอยู่นาน ถึงจะสรุปได้แล้วว่าเราจะไปชิลรับลมทะเลกันอีกสักยกก่อนกลับ แต่ก็ยังเลือกหาดไม่ได้ โดยแคนดิเดทของเราก็มี Tutu Beach ที่ถ้าไป โลกก็จะเป็นสีชมพู กับ Papa Beach ที่ช่วงที่ไปมีการตกแต่งธีมเป็นสวนดอกไม้ และแล้วก็ปาลูกดอกไปปักที่ Papa Beach ด้วยเหตุผลที่ (สรุปกันเอง) ว่าน่าจะมีอะไรให้ทำเยอะกว่า

แล้วก็ไม่รู้เป็นอะไร พอจะไปชิลริมหาดทีไร บรรยากาศมาคุต้องมาทุกที ระหว่างทางก็เริ่มครึ้มฟ้าครึ้มฝนขึ้นเรื่อยๆ แถมยังต้องมาลุ้นกันอีกว่าจะต้องรอคิวนานแค่ไหน เพราะเป็นการไปแบบกะทันหัน ไม่ได้จองคิวล่วงหน้าเป็นกิจจะลักษณะ ได้แค่โทรเช็คปริมาณคนเท่านั้นเพียงอย่างเดียว

แต่ในห้วงแห่งการลุ้น ก็ยังมีเรื่องให้ใจชื้น ด้วยความที่เราไปกันเป็นกรุ้ปใหญ่ ทำให้รอคิวไม่นาน เราเวียนกันถ่ายรูปบริเวณทางเข้ากันคนละแชะสองแชะ พนักงานก็แจ้งให้ว่าได้โต๊ะอย่างรวดเร็วทันใจ

ใจชื้นได้ไม่ทันไร ทันทีที่หย่อนกายลงบนเก้าอี้และเริ่มสั่งอาหารเท่านั้นแหละ ฟ้าก็รั่วลงมาราวกับมีใครกดสวิทช์ แถมถ้าตกห่าใหญ่ ให้ตัดสินใจล้มแพลนนี้แล้วไปที่อื่นแทนก็ยังไม่เท่าไหร่ นี่พี่เล่นตกลงมาพอสร้างความรำคาญให้ซะงั้น ทำให้พอเป็นแบบนี้ เราก็เลยตัดสินใจนั่งกินกันต่อ เพื่อที่ถ้าฝนซา จะลงไปถ่ายรูปกับกระเช้ารังนกที่ทางหาดเซ็ตไว้ให้ด้านล่าง

(อนึ่ง โซนด้านล่าง ใช่ว่าจะลงไปได้ทุกคนนะครับ ทางหาดมีเงื่อนไขว่าคนที่จะลงไปคือต้องสั่งอาหาร ขนม หรือไม่ก็เครื่องดื่มเสียก่อน โดยก่อนลงจะมีพนักงานยืนตรวจใบเสร็จอยู่)

สารภาพตามตรง โซนที่ถ่ายรูปรังนกนี่เป็นอะไรที่บาดตามากๆ มันคือพื้นที่เฉพาะของคนมีคู่ คนมีความรักเท่านั้นจริงๆ นะ มนุษย์เดี่ยวไป ก็เตรียมหาซื้อใบบัวบกมาแก้ช้ำแบบจุกๆ ไว้ได้เลย บรรยากาศความชื่นกระหน่ำคอมโบ จนเมาเลยทีเดียวเชียวล่ะ มิหนำซ้ำ ในกรุ้ปของเราก็มีคู่รักไปด้วยถึงสองคู่ คงไม่ต้องบอกก็คงจินตนาการกันออกนะครับว่าเพลงสีชมพูของพี่ตูนจะดังทุ้มอยู่ในใจขนาดไหน (หวานจนปล่อยรูปออกสื่อไม่ได้แล้วกันอะ)

ยำเทพ กรอบลืมโลก

อันที่จริง Papa Beach ควรจะเป็นสถานที่ที่เราจะแวะเป็นแห่งสุดท้ายก่อนแยกย้ายกันกลับ แต่ระหว่างที่จะเดินไปขึ้นรถ สหายคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้นมาว่าอยากกินยำ After Yum แต่ไปตอนนี้ น่าจะใช้เวลาอีกนาน ก็เลยหาร้านใหม่ แล้วเราก็ตัดสินใจเลือกร้านยำมันส์ปาก เป็นมื้อปิดท้ายทริป ที่ก็ต้องใช้คำนี้อีกหนึ่งรอบว่าเซอร์ไพรส์มาก ยำเด็ดมาก (ก.ไก่ล้านตัว) โดยเฉพาะยำหมูกรอบ ที่น้ำยำไม่สามารถทำอะไรความกรอบของคุณหมูได้เลยแม้แต่น้อย ฟินพะยะค่ะ เป็นการปิดทริปลงอย่างสวยงาม

กรุงเทพฯ จ๋ากลับมาแล้วนะ

หลังเอร็ดอร่อยกันที่ยำมันส์ปาก ก็ได้เวลาแยกย้ายกันกลับจริงๆ เสียที ระหว่างการเดินทางกลับ ก็เหมือนเป็นช่วงให้ได้ตกตะก่อนความผ่อนคลายที่ได้รับจากการมาทริป และเตรียมหัวใจเพื่อสู้กับงานที่ต้องกลับไปเผชิญอีกครั้ง

หลังหายใจ สูดความสดชื่นของบรรยากาศทะเลกันมาอย่างฉ่ำปอด เราทุกคนก็ฟื้นตัวจากสภาวะหม่นๆ ใดๆ ที่เกิดจากงานที่ผ่าน ให้หลังจากนี้มีเรื่องให้คุยกันอีกยาวในยามที่นึกถึง และที่สำคัญ ทริปหน้าจะเป็นที่ไหนกันนะ

Similar Posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *